İzmir'de faaliyet gösteren bir Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'nde Süs Bitkileri Yetiştirme Sorumlusu
olarak çalışan Mühendis Gölcük, işletmesinde yüksek maliyetlere neden olan yabani otla mücadele
için Türk Kültürünün önemli öğelerinden biri olan keçeyi kullandı ve olumlu sonuç elde etti. Bir çok
araştırmada farklı materyaller kullanılarak yapılan yabani otlarla mücadelede net bir sonuç
alınamazken genç mühendisin yöntemi sonuç verdi.
Konuyla ilgili açıklama yapan Ziraat Mühendisi Gölcük, "İzmir süs bitkisi alanında Türkiye'nin öncü
illerinden birisidir. İçinde bulunduğumuz Küçük Menderes Bölgesi'nde farklı çeşitlerde yılda
30.000.000 milyonun üzerinde süs bitkisi yetiştiriliyor ve çok ciddi bir ekonomik sektördür. Ancak süs
bitkisi üreticiliğinde en önemli sorunların başında maliyetlerimizi aşırı yükselten ve ürün kalitesine
etki eden yabancı ot mücadelesi gelmektedir.
Yabancı otlarla mücadelede ise malçlama yöntemleri kullanılıyor. Yani çeşitli materyaller ile bitkinin
toprak üzerine çıktığı alandan itibaren 20 santimetrekarelik alanlar kapatılarak yabani otların çıkması
engellenmeye çalışılıyor. Ancak malçlama kullanılan materyallerin kimyasal veya sentetik yapıları
nedeniyle sulama ve güneş ışınları etkisinin çözündürmesi ile bitkinin gelişimine olumsuz etki
edebiliyor. Öte yandan yine bu yapay malç maddelerinin bitkinin köklerine ışık ve su gitmesini
önlediği için bitkinin gelişimine de engel olabiliyor.
Ben de bu nedenle hem doğayla uyumlu hem ısı, nem ve ışık geçirgenliği olan materyal
arayışındaydım. Burada da doğa ile uyumlu yaşamanın en güzel örneği olan Atalarımızın
yöntemlerini araştırdım.

Bu konuda da en iyi malzemelerden birinin keçe olduğunu öğrendim. Çünkü keçe hayvansal
yünlerin, nem, basınç yardımıyla birbirlerine kenetlenmelerini sağlayarak oluşturulan dokudur ve
tamamen doğaya uyumlu bir materyal. Bu nedenle denemeleri bu yöntem üzerinde yoğunlaştırdım.
Keçe doğal yapısı sayesinde bitkiye çözünme kaynaklı hiç bir şekilde zarar vermediği gibi aynı
zamanda nem ve ışık geçirilmesini sağlıyor. Çözünme durumunda toprağın dengesine de organik
madde olarak karışıyor. Şuana kadar yaptığımız denemelerin tamamından olumlu sonuç aldık. Tabi
ki çalışmamız şuan prototip aşamasında. Bu yöntemi sonraki süreçte daha geniş alanlarda
uygulayarak olumlu sonuçlar alacağımıza ve bölgemizin sosyo-ekonomik açıdan en önemli
sektörlerinden olan süs bitkisinde üretim maliyetlerinin düşmesine katkı sağlayacağımıza
inanıyorum" dedi.
Keçenin Kökeni
Türk el sanatlarının en eski tekniklerden biri olan tepme keçecilik Orta Asya’dan 11. yüzyılda batıya
göç eden Türkler tarafından diğer sanatlarla birlikte Anadolu’ya gelmiş, günümüze kadar ulaşmıştır.
Türklerin günlük yaşamında önemli bir yeri olan “keçe” sözcüğü, “kidhiz / kidiz / kiz / kiiz / kiyiz”
şeklinde adlar almıştır. Kullanılan bu tekniğin ilk örnekleri Uygur dönemine ait örneklerde
görülmektedir. Tepme keçe veya fabrikasyon olarak üretimi yapılan keçe yapımında, koyun yünü
dışında tavşan, yünü, deve yünü, tiftik, keçi kılı da kullanılmaktadır.
Keçe sözünü Türkçe etimolojik olarak inceleyen araştırmacılar, bu kelimenin Batı Türkleri ile Oğuzlar
arasında gelişmiş ve yayılmış olduğuna inanmaktadırlar. Türkçe’de, keçe sözüne ilk kez XI. yüzyılda
Kaşgarlı Mahmud’un Divân-ı Lügati’t-Türk adlı eserinde rastlanmıştır. Keçe kelimesinin, geçme-
geçmek (kaynaşıp birleşmek anlamında) kelimeleri arasındaki bir ilişkiden dolayı kullanılmaya
başlanıldığı düşünülmektedir.